Episode0: บทนำสู่เรื่องราว

 

ซีรีย์ "เมื่อฉันเป็นโรคทางสมอง"

Episode0: บทนำสู่เรื่องราว

… เหตุการณ์และเรื่องราวต่างๆใน “เมื่อฉันเป็นโรคทางสมอง” ผมใช้เวลานานอยู่พอสมควรเลย จึงจะสามารถรวบรวมความคิด ความทรงจำจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นกับตัวผม โดยผมใช้เวลาอยู่กับตัวเอง พยายามรวบรวมรายละเอียดข้อมูลในสมองก้อนเล็กๆของผม ที่มีรอยบาดแผลจากโรคที่เป็นอยู่ตอนนี้

เพื่อเขียนออกมาให้เป็นภาษาอ่านที่น่าติดตามมากขึ้น ซึ่งในตอนแรกนั้นผมเริ่มคิดแค่ว่าจะเล่าเรื่องราวที่เราได้เจอแบบง่ายๆเหมือนบันทึกไดอารี่ส่วนตัวของเรา เพื่อโพสต์ลงในเพจแค่คิดแล้วเขียนส่วนตัวนี้ก็พอ โดยอาจลงเขียนแบบปัจจุบันตอนนั้นเลย (ชื่อเพจก็มีความหมายเข้าใจง่ายๆอยู่แล้วว่า ก็แค่คิด..แล้วก็..เขียนมันออกมา)

 แต่พอผมจะเริ่มเขียน ก็คิดขึ้นมาว่าจะเขียนลึกลงในรายละเอียดมากขึ้นหน่อยน่าจะดีและเป็นประโยชน์กับทุกคนมากกว่า ไม่มากก็น้อย เลยจะพยายามเขียนออกมาให้มีรายละเอียดที่ให้คิดหรือนึกภาพตามไปได้บ้าง

กว่าจะเขียนเอาออกมาลงในเพจนี้ จึงรอให้เหตุการณ์หลายอย่างมันผ่านไปสักพักก่อน ให้ผ่านไปนานเป็นปีๆ จนเราได้เข้าใจตกผลึกกับมันแล้วค่อยเขียนออกมา น่าจะได้ลึกขึ้นขึ้นในเรื่องของอารมณ์ความรู้สึก

..รวมถึงการสอดแทรกความรู้ส่วนตัวที่มีเพิ่มขึ้น จากสิ่งที่เป็นตอนนี้ โดยการค้นคว้าหาความรู้เรื่องโรคนี้ด้วยตัวเอง ให้เข้าใจง่ายๆแบบคนธรรมดาๆ ซึ่งคิดว่าอาจจะมีประโยชน์ต่อคนที่ได้อ่านบ้างครับ อาจเป็นการบริหารฝึกสมองของผมด้วยการคิดแล้วเขียนเพื่อฟื้นฟูมันด้วยอีกทางครับ

 ช่วงเวลาในซีรีย์ที่ผมเขียนเล่า คือช่วงเวลาตั้งแต่ที่ผมเริ่มเป็นในคืนวันที่ 02Feb2022 อายุ 42ปี จนถึงปัจจุบัน (ที่อาการดีขึ้นมากแล้ว) อาจมีการพูดย้อนถึงอดีตก่อนที่จะเริ่มเป็นบ้าง เพื่อให้ได้เห็นถึงเหตุที่นำมาสู่ผลที่เกิดขึ้นบ้าง เพราะในทุกผลลัพธ์บั้นปลายที่เกิดขึ้นและได้เห็น มันย่อมจะมาจากเหตุที่เป็นรูปธรรมเสมอ ซึ่งในรายละเอียดของเหตุการณ์บางอย่างนั้น ก็เป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ในปัจจุบันนี้ที่ทำได้ก็แค่บันทึกจดจำเรื่องราวต่างๆไว้ เพื่อเป็นบทเรียนไว้เรียนรู้ในปัจจุบันต่อไป

 เนื่องด้วยเหตุผลส่วนตัวบางอย่าง เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบกับบุคคลอื่นหรือใครเลย ในซีรีย์เรื่องเล่านี้ บางส่วนผมก็อาจมีการปรับเปลี่ยนรายละเอียดเรื่องราวหรือสถานที่ไปบ้าง ด้วยเหตุผลเฉพาะส่วนตัวที่เป็นสิ่งดีกับทุกคนและไม่สร้างผลกระทบต่อทุกคนที่รักและห่วงใยผมแน่นอน คิดว่าอ่านเรื่องเล่าแนว base on true storyไปเพลินๆแล้วกันครับ ยังไงหัวใจเนื้อหาหลักยังคงอยู่ตามวัตถุประสงค์ของผมเหมือนเดิมครับ

สุดท้ายผมขอฝากช่องทางผลงานเขียนของผม เพื่อฝึกฝนทักษะการเขียนส่วนตัวครับ รวมถึงช่องทางที่ผมทำคลิปวีดีโอในเรื่องเกี่ยวกับคนเป็นสโตรคในมุมมองของผมเอง ซึ่งอาจจะช่วยคนที่เป็นสโตรคหรือผู้ดูแลคนที่เป็น ให้ได้ประโยชน์หรือกำลังใจได้บ้างครับ

ขอให้ทุกท่านใช้ชีวิตให้มีความสุข ปราศจากโรคภัยเสมอครับ 

God Bless You
เขียนโดย Heavy

อาณาจักรพระเจ้าอยู่ในเราทุกคน

 อาณาจักรพระเจ้าอยู่ในเราทุกคน

พระเจ้าอยู่ในมนุษย์ทุกคน ไม่ใช่ในอาคารศาสนสถานต่างๆ ที่ถูกสร้างจากอิฐจากปูนด้วยน้ำมือของมนุษย์ ความจริงแล้วสิ่งก่อสร้างพวกนั้น หากเรามองในมุมที่ไม่ใช่คนที่อยู่ในศาสนานั้นหรือเป็นแค่ผู้เฝ้ามอง(The watcher ) ไม่ใช่สาวกผู้ติดตาม(Follower)

อาคารอิฐปูนเหล่านั้นก็ถูกสร้างขึ้นมา เพื่อเป็นสถานที่ให้กลุ่มคนที่คิดเหมือนกันหรือเชื่อในเรื่องเดียวกัน มีข้อปฏิบัติเหมือนกัน มีโอกาสได้ไปรวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมทางศาสนพิธีได้ หลายคนก็อาจจะไปเพราะตามกฎหลักปฏิบัติตามคัมภีร์ของศาสนา บางคนก็ไปเพราะความเชื่อทางจิตวิญญาณที่แน่วแน่ก็มี ก็แล้วแต่เสรีภาพทางวิญญาณและความเชื่อส่วนบุคคลที่แตกต่างกันไป

ความศักดิ์สิทธิ์จึงไม่ได้อยู่แค่ที่สถานที่หรืออาคารนั้น ซึ่งหากเราให้ความศักดิ์สิทธิ์กับตัวอาคารเหล่านั้นมากเกินไป ก็เหมือนความหมายของการบูชารูปเคารพเช่นเดียวกัน

กิจการ 17:24-25 THSV11

[24] พระเจ้าผู้ทรงสร้างโลกกับสิ่งทั้งปวงที่มีอยู่ในนั้น เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พระองค์ไม่ได้สถิตในวิหารที่มนุษย์สร้างขึ้น [25] พระองค์ไม่จำเป็นต้องให้มือมนุษย์มารับใช้ราวกับว่ามีความต้องการสิ่งหนึ่งสิ่งใด เพราะพระองค์ต่างหากที่ทรงเป็นผู้ประทานชีวิตและลมหายใจและสิ่งสารพัดแก่คนทั้งปวง

เพราะแท้จริงแล้ว พระวิหารคือตัวมนุษย์เราเอง มีคำในไบเบิลกล่าวไว้ว่า "ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่าร่างกายของเราคือพระวิหารของพระเจ้า" มนุษย์เราจึงต้องพยายามดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรงสมบูรณ์ที่สุดเป็นเรื่องสำคัญอันดับต้นๆ

เพราะสภาพร่างกายย่อมส่งผลเกี่ยวโยงกับสภาพจิตใจจิตวิญญาณเช่นเดียวกัน หากเราพยายามดูแลร่างกายก็เหมือนกับเราดูแลพระวิหารของพระเจ้า

จงอย่าหักโหมทำงานมากเกินไป ทั้งงานเพื่ออาชีพเลี้ยงชีวิต และงานรับใช้ทางจิตวิญญาณ เพราะเราอาจจะพลาดสิ่งสำคัญที่สุด ที่เราควรทำเป็นอันดับแรก คือการดูแลพระวิหารของพระเจ้าที่แท้จริง ที่สำคัญความรักของพระเจ้าที่แท้จริงคือต้องเริ่มที่การรักตัวเราก่อนด้วยการดูแลสุขภาพของตัวเองที่เปรียบเสมือนพระวิหารของพระเจ้า

1 โครินธ์ 6:19 THSV11

[19] ท่านรู้แล้วไม่ใช่หรือว่า ร่างกายของพวกท่านเป็นวิหารของพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้สถิตในท่าน ผู้ซึ่งพวกท่านได้รับจากพระเจ้า และท่านทั้งหลายไม่ใช่เจ้าของตัวท่านเอง?

ในเรื่องของการแสวงหาพระเจ้าที่แท้จริงไม่ต้องพยายามไปที่ไหน แท้จริงแล้วพระเจ้านั้นอยู่ใกล้เรามากๆ ซ่อนอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน ซ่อนอยู่ในจิตใจส่วนลึกที่สุดของพวกคุณ เปรียบเสมือนการสถิตถ์อยู่ในที่ "ห้องชั้นใน" ที่อยู่ส่วนลึกที่สุด เป็นสถานที่บริสุทธิ์ที่สุด ที่คุณจะได้พบเมื่อคุณอยู่ในภาวะที่สงบที่สุด รอเวลาวาระที่แต่ละคนเข้าใจในเรื่องแก่นแท้ทางจิตวิญญาณหลุดจากคำว่าศาสนาที่แท้จริง ก็จะเข้าใจในเรื่องนี้ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

มัทธิว 6:6 THSV11

[6] ส่วนท่านเมื่ออธิษฐานจงเข้าในห้องชั้นใน และเมื่อปิดประตูแล้ว จงอธิษฐานต่อพระบิดาของท่านผู้สถิตในที่ลี้ลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่ลี้ลับจะประทานบำเหน็จแก่ท่าน

เราหลายคนพยายามดิ้นรนแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า ไปที่นู้นที่นี้ อาจจะเพราะได้ยินมาว่ามีเกจิอาจารย์คนเก่งอยู่ตรงนู้นตรงนี้ หรือได้ไปศาสนสถานที่ดูสมบูรณ์แบบจากแสงสีเสียงหรือสิ่งที่เราเห็นภายนอก เราก็คิดว่านั่นคืออาณาจักรของพระเจ้าที่แท้จริง ในไบเบิ้ลก็เคยได้บอกเรื่องนี้เป็นปริศนาธรรมเอาไว้แล้วว่า "อาณาจักรพระเจ้าอยู่ท่ามกลางมนุษย์ทุกคน"

ลูกา 17:20-21 NTV

[20] ครั้งหนึ่งพวกฟาริสีถามว่า เมื่อใดที่อาณาจักรของพระเจ้าจะมาเยือน พระเยซูตอบว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่มาในสภาพที่มองเห็นได้ [21] จะไม่มีใครพูดว่า ‘ดูเถิด อยู่นี่เอง’ หรือ ‘ดูเถิด อยู่นั่นเอง’ เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ในตัวท่านเอง”

วิธีที่เราจะได้พบสัมผัสพระเจ้าที่แท้จริง จนจิตวิญญาณเรานั้นได้พบสันติสุขแท้ ไม่ใช่วิธีที่ยากซับซ้อนหรือต้องมีพิธีกรรมอะไรเลย แต่เป็นวิธีที่เรียบง่ายที่สุด จากประสบการณ์ส่วนตัวในช่วงที่ต้องผ่านความทุกข์ที่สุด คือส่วนมากเราอาจจะใช้วิธีการอธิษฐาน ซึ่งความหมายก็คือการที่เรานั้นได้มัวแต่"พูด"หรือพร่ำบ่นคร่ำครวญมากจนเกินไป จนเราลืมที่จะ "ฟัง" เสียงของพระเจ้าโดยการที่เรานั้นแค่หยุด นิ่งและสงบใจ เราก็จะได้สัมผัสสันติสุขเจอพระเจ้าที่แท้จริง เพราะพระเจ้านั้นรู้ความต้องการของเราก่อนที่เราจะขอเสมอ ดังนั้นเราจึงแค่นิ่งและฟังเพื่อรับสันติสุขแท้จริงก็พอ ตามคำใบเบิลที่บอกว่า "จงนิ่งเสียและรู้เถิดว่าเราคือพระเจ้า"

สดุดี 46:10 TNCV

[10] “จงนิ่งสงบและรู้ว่าเราเป็นพระเจ้า เราจะได้รับการยกย่องท่ามกลางประชาชาติ เราจะได้รับการยกย่องในโลก”

มัทธิว 6:7-8 TNCV

[7] และเมื่อท่านอธิษฐาน ไม่ต้องพูดพร่ำซ้ำซากเหมือนคนต่างศาสนา เพราะเขาคิดว่าพูดมากๆ พระจึงจะได้ยิน [8] อย่าทำอย่างเขาเลยเพราะพระบิดาของท่านทรงทราบว่าท่านต้องการอะไรก่อนที่ท่านจะทูลขอต่อพระองค์

เรื่องของศาสนากับจิตวิญญาณ บางทีก็เหมือนเส้นขนาน ที่อาจจะเป็นเรื่องเดียวกันแต่ก็ไม่ใช่เรื่องเดียวกันทั้งหมด เปรียบเสมือนหัวหอม ที่มีทั้งเปลือกนอกและแก่นกลางที่อยู่ข้างใน เป็นหนึ่งเดียวกันแต่ก็มีความแตกต่างกัน ซึ่งในบางทีนั้น เราก็อาจที่จะ "ถึงมีตาก็มองไม่เห็นถึงมีหูก็ฟังไม่เข้าใจ" มันก็เป็นเช่นนั้นแล

มัทธิว 13:13 NTV

[13] ฉะนั้นเราจึงพูดเป็นอุปมาแก่เขา ‘เพราะขณะที่กำลังมองดู พวกเขาก็มองไม่เห็น และขณะที่กำลังได้ยิน พวกเขาก็ไม่ได้ยิน หรือไม่เข้าใจ’

[11] พระเยซูตอบว่า “มีแต่พวกคุณเท่านั้นที่เราจะบอกให้รู้ถึงเรื่องความลับของอาณาจักรแห่งสวรรค์ แต่คนอื่นๆเราจะไม่บอก [12] คนที่เข้าใจอยู่แล้วก็จะเข้าใจมากยิ่งขึ้นจนเหลือเฟือ ส่วนคนที่ไม่เข้าใจ แล้วยังไม่สนใจฟังอีก แม้สิ่งที่เขาเข้าใจก็จะหายไปด้วย

บทความจิตวิญญาณนอกตำรา by Heavy

ภารกิจเล็กๆของคนธรรมดา

 

ภารกิจเล็กๆของคนธรรมดา

ตัวผมเองนั้นป่วยมา3ปี6เดือนแล้ว และไม่ใช่นักกายภาพหรือแพทย์ผู้ชำนาญการ แต่เป็นแค่ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองทั่วไป ที่ต้องเจอความทุกข์ทรมานสาหัสและพยายามอดทนฟื้นฟูตัวเองเหมือนกับเพื่อนผู้ป่วยหลายๆคน

ประกอบกับตัวผมเองนั้น มีนิสัยที่เวลาตัวเองทำผิดพลาดอะไรในชีวิตไปแล้ว ก็จะพยายามแก้ไขมันให้ดีที่สุด จึงพยายามเรียนรู้ในเรื่องต่างๆเกี่ยวกับสภาพโรคนี้ให้เข้าใจมันในความที่เราเป็นผู้ป่วยให้ได้มากที่สุด

ตัวผมจึงเริ่มทำคลิปการใช้ชีวิตและความเข้าใจเกี่ยวกับโรคนี้ในมุมมองผู้ป่วยลงในแพลตฟอร์ม tiktokและyoutube มาเกือบสองปีแล้ว (ในเฟสบุ้คเพิ่งเริ่มลงไม่กี่เดือน เมื่อก่อนเฟสบุ๊คผมคนจะเข้าถึงยากด้วย เพราะไม่ได้เปิดเป็นสาธารณะแบบในตอนนี้) รวมๆตอนนี้ที่เคยทำคลิปลงไว้น่าจะเป็นหลักร้อยคลิปแล้ว ส่วนตัวคิดว่าคงช่วยเพื่อนผู้ป่วยได้บ้างไม่มากก็น้อย ทั้งเรื่องการทำกายภาพ แนวคิดหรือแรงบันดาลใจในการต่อสู้กับโรคนี้ต่อไป

เพราะว่าอย่างน้อยหากว่าวันนึงที่ตัวผมจากโลกนี้ไปแล้ว แต่คลิปพวกนี้มันจะเป็น Digital footprint ที่ยังคงหาเจออยู่เสมอ หากแพลตฟอร์มต่างๆยังไม่ปิดตัวลง คนที่อาจจะเพิ่งป่วยแบบผมในอนาคตข้างหน้า จะได้มีความเข้าใจเรื่องโรคนี้ในแบบฉบับคนป่วยเอง จากคลิปหรือโพสต์ที่เราทำไว้บ้าง

เพราะมันคือภารกิจเล็กๆที่ผมตั้งใจทำเอาไว้ แบบว่าไหนๆก็ป่วยแล้วก็ต้องใช้ประสบการณ์ที่เราได้เจอมา เปลี่ยนเป็นประโยชน์ให้กับคนอื่นบ้าง

ผมเชื่อว่าทุกคนนั้นมี "ภารกิจ"บางอย่างที่ต้องทำเพื่อคนอื่นตอนอยู่ในโลก3Dนี้ที่แตกต่างกันไปในแต่ละคน ซึ่งจากเรื่องราวหลายอย่างในชีวิตที่ผมเคยผ่านมา ผมคิดว่าค่อยๆได้พบเจอและเข้าใจถึงภารกิจสิ่งที่ต้องทำแล้วพอสมควร เชื่อว่าในวันนึงเพื่อนๆก็จะรู้ถึงภารกิจของตัวเราเองเหมือนผมเช่นเดียวกันครับ

ปล..หากเล่นแอพtiktok,YouTube ลองค้นหาชื่อ"heavystrokeman" ได้เลยนะครับ โดยเฉพาะในyoutubeผมจะทำเพลย์ลิสต์แบ่งหมวดหมู่คลิปไว้ให้สามารถค้นหาได้ง่ายขึ้นครับ

ขอให้ทุกคนดีขึ้นนะครับ God bless you

เขียนโดย Heavy 04Aug2025

แนะนำ7ขั้นตอนการฟื้นใจหลังป่วยหนัก

 แนะนำ7ขั้นตอนการฟื้นใจหลังป่วยหนัก

ขั้นที่1.พยายามตั้งสติให้ได้ สามารถใช้การฝึกนั่งสมาธิเบื้องต้นฝึกmind fullnessก็ช่วยได้ การนั่งสมาธิเป็นเรื่องทางวิทยาศาสตร์ ช่วยการปรับคลื่นสมองให้นิ่งราบเรียบผ่อนคลายได้อย่างดี เหมือนการออกกำลังกายสมอง ในมุมมองส่วนตัวของผม การทำสมาธิไม่ใช่เรื่องพิธีกรรมทางศาสนา ทุกคนทุกความเชื่อที่แตกต่างก็สามารถทำได้ ในเรื่องนี้หากถึงวาระเวลาที่เหมาะสม ไว้ผมจะลองเล่าให้ฟังเป็นความรู้สนุกๆไว้อีกทีครับ

ขั้นที่2.ยอมรับความจริงในตอนนี้ให้ได้และพยายามอยู่กับปัจจุบัน

ขั้นที่3.เรียนรู้เรื่องอดีตเพื่อปรับปรุงแก้ไข แต่ไม่ใช่เพื่อโทษตัวเองในเรื่องอดีตที่ผ่านมา

ขั้นที่4.จงเก็บเกี่ยวความสุขเล็กน้อยที่มีเข้ามาในตอนนี้

ขั้นที่5.มองตัวเองในกระจกแล้วบอกรักตัวเองกอดตัวเองทุกวัน

ขั้นที่6.สนใจแค่ตัวเองอย่ามองคนอื่นและเปรียบเทียบกับใครทั้งนั้น

ขั้นที่7.จงมีความหวังความเชื่ออยู่เสมอ เพื่อจะมีพลังในการสู้ต่อไป

ขอให้ทุกคนดีขึ้นครับ By Heavy