Episode01:จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวด

..ในค่ำคืนหนึ่งที่แสนเงียบสงัด ผมได้ตื่นขึ้นมาในกลางดึก เวลาน่าจะประมาณสักตีสามกว่าๆ ด้วยความที่เพิ่งตื่นและยังคงมึนงงอยู่ ต้องการที่จะลุกขึ้นจากเตียง เพื่อที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำ ผมก็ได้พบสิ่งหนึ่งด้วยความตกใจสุดขีดว่า ในตอนนี้นั้น มือ แขน ขา ร่างกายซีกหนึ่ง ไม่สามารถสั่งงานให้มันขยับได้เลย

ผมจึงเรียกภรรยาด้วยความตกใจ เมื่อภรรยาผมเธอได้ยิน เธอมีความตกใจมาก เพราะเสียงคำพูดที่ตัวผมนั้นร้องขอความช่วยเหลือจากเธอ ซึ่งเป็นเสียงที่ผมรู้ตัวตลอดเวลาว่าออกมาจากตัวผมเองนั้น มันกลับไม่สามารถที่จะฟังและจับใจความการสื่อสารได้เลยว่าผมนั้นพูดว่าอะไร คำง่ายๆเพื่อการสื่อสารไม่สามารถเอื้อนเอ่ยออกมาให้เข้าใจได้ตามปกติ ในเวลานั้นผมเริ่มสับสนและวิตกกังวลมาก ที่มุมปากเหมือนมีอาการชาและน้ำลายเริ่มไหลออกมาแบบไม่สามารถคุมได้อีกแล้ว เพราะเหมือนระบบควบคุมกล้ามเนื้อมันไม่สามารถทำงานได้ต่อไปแล้ว อีกทั้งตอนนี้ ตัวผมไม่สามารถควบคุมระบบขับถ่ายในร่างกายได้แล้ว!!

..คงเป็นที่ชัดเจนแล้วว่าตัวผมนี้ กำลังต้องเจอกับภาวะร่างกายอ่อนแรงครึ่งซีก(ที่เวลานั้นผมไม่ได้นึกถึงโรคนี้เลย) และกำลังอยู่ในขั้นวิกฤต แต่ด้วยความไม่รู้หรือจะเรียกว่าเป็นความเขลาของผมเองก็ว่าได้ หรือเพราะว่าในหัวของผมตอนนั้น เหมือนคนที่สติหลุดไปและสิ้นหวัง สับสน ความคิดตั้งคำถามหมุนวนในหัวย้ำๆในตอนนั้นแค่ว่า มันไม่จริงใช่ไหม? ทำไมต้องเป็นผม?

ทำให้ในตอนนั้นผมนั้นยังคงดื้อดึง คิดแค่เพียงว่า “ฉันไม่เป็นไร” “แค่นอนพักเดี๋ยวก็หายไปเอง” (คงเพราะปกติส่วนตัวผมนั้น ตั้งแต่โตมาผมไม่เคยที่จะเข้ารักษาในโรงพยาบาลเลย เวลาเจ็บป่วยสิ่งใด แม้จะหนักขนาดไหน ผมก็จะอดทน แค่กินเพียงยาสักเม็ดสองเม็ด ร่วมกับการนอนพักผ่อน มันก็หายดีทุกครั้ง ในเรื่องนี้ทุกคนอย่าเอาแบบผมเลย แค่ดูไว้เป็นตัวอย่างที่ไม่ควรทำตาม)

จนผมรู้สึกอ่อนเพลียจนหลับผ่านไปอีกเกือบสามสี่ชั่วโมง ในตอนนี้ภรรยาจึงโทรไปหน่วยแพทย์ฉุกเฉินของในพื้นที่ๆผมอยู่ ใช้เวลาไม่นานหลังจากนั้นหน่วยแพทย์ฉุกเฉินก็มาถึงหน้าบ้านผมแล้ว …

 เขียนโดย Heavy